Full text: Gedichte des Mittelalters auf König Friedrich I., den Staufer und aus seiner so wie der nächstfolgenden Zeit

— 82 — 
24 In tam dulci copia vile clericalis, 
quod non potest aliqua pingi voce talis, 
valet et duplicibus semper plaudit alis 
amor indeficiens, amor immortalis. 
25 Sentit tela Veneris et amoris ictus, 
non tamen est clericus macer et afflictus, 
quippe nulla copie parte derelictus, 
cui respondet animus domine non fictus. 
, 26 Macer est et pallidus tuus preelectus, 
pauper et vix pallio sine pelle tectus; 
nec vires nec animum nec robustum pectus, 
nam cum causa deficit, deest et effectus. 
27 Turpis est pauperies imminens amanti, 
quid prestare poterit miles postulanti? 
sed dat multa clericus et ex abundanti, 
tante sunt divitie reditusque tanti.’ 
28 Flore Phyllis objicit: 'multum es perita 
in utrisque studiis, in utraque vita, 
satis probabiliter es pulchre mentita; 
sed hec altercatio non quiescat ita. 
29 Orbem cum letificat hora lucis feste, 
tunc apparet clericus satis inhoneste 
in tonsura capitis et in atra veste, 
portans testimonium voluntatis meste. 
30 Non est adeo fatuus aut omnino cecus, 
cui non appareat militare decus; 
i 
24, 2 Wr. aliquis voce pingi. 
24.3 Wr. volat. 
25, 2 Wr. non est tamen. 
25, 3 Wr. gaudii parte. 
26, 3 Wr. non sunt arctus validi. 
28, 2 Wr. in utroque studio vel. 
28, 3 Wr. et pulcre. 
29, 2 Wr. tum. 
29.3 vgl. 37,2; wäre das gedieht bereits nach Stiftung der bettelorden geschrieben, so würde die 
schwarze tracht des hier unter dem clericus gemeinten Benedictinermönchs nicht mehr auszeichnend ge 
wesen sein. 
30,1 Wr. Non est ullus adeo fatuus et cecus. 
I 
.
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.