Full text: Kinder- und Hausmärchen

158 
rrn weenb, un de Lraanen feelen all Ln den Pott, un se bruuk- 
ten gar keen Solt. 
Daar kämm de Vader Lo Huus un sett sick to Disch uu 
seb: „wo LS denn min Sön?" Daar drog de Moder eene 
groote, groote Schöttel op mit swart Suur, un Marleenken 
weend un kund sick nicht hollen. Da sed de Vader wedder: 
„wo Ls denn min Sön?" „Ach, sed de Moder, he Ls över 
Land gaan, na Matten eer groot Oem, he wull daar wat 
bliven." — „Wat deit he denn daar? un hed my nich mal 
Adjüs segd?" — „O, he wuld geern hen, un bed my, ob 
he daar woll sös Weken bliven kunn, he is jo woll daar up- 
haben." — „Ach , sed de Mann, my is so recht trurig, dat 
is doch nich recht, he had my doch Adjüs seggen schullt." 
Mit des fung he an to eeten un sed: „Marleenken, wst 
weenst du? Broder ward woll wedder kamen." — „Ach Fra 
sed he do, wat smeckt my dat Eten schön, giv my meer!^! 
vn je meer he at, je meer wuld he hebben, und sed: „gevt 
my meer, gy solt niks daaraf hebben, dat is as wenn dat all 
myn weer," un he att un att, un de Knaken smeer he all 
unner den Disch, bett he alles up had. Marleenken averst 
ging hen na eere Commode, un namm uut de unnerste Schuuf 
eeren besten syden Dook, und haalt all de Beenken und Kna 
ken ünner den Disch herut, un bund se in den syden Dook, un 
drog se vör de Döör, un weente eere blödigen Traanen: daar
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.