94 
wanm." — „Ga man hm, se stckt vör de Döör" sed de 
Butt. 
Daar ging de Mann hm, un syne Frn stund vör eenen 
graten Pallast. „Sü Mann, sed se, wat i§ dat nu schön!" 
Mit des gingen se tosamen herin, daar weeren so veel Be- 
deenterS, un de Wände weeren all blank, un goldne Stööl 
un Dische weeren in de Stuw, un achter dat Slott was een 
Gaaren un Holt, woll eene halve Miil lang, daar in wenn 
Hirsche, Reeh un Hasen, un up den Hoff Köh- und Peerd. 
stall. „Ach! sed de Mann, nu willn wk ook in dat schöne 
Slott bliwen, un tofreden sin!" — „Dat willn wi uns be> 
denken, sed de Fru, un willn't beschlapen." Mit des gingen 
se to Bed. 
Den annern Morgen waakk de Fru up, da was't all 
Dag: da stödd' se den Mann mit den Ellbogen kn de Eikd un 
sed: „Mann, stah up, wk möten König warben över all dal 
Land." — „Ach! Fru, sed de Mann, wat wulln wi König 
warben, ick mag nich König sin;" — „Na, denn will ick 
König sin." — „Ach! Fru, sed de Mann, wo kannst du 
König sin, de Butt mügt dat nich doon" — „Mann, sed de 
Fru, ga strackS hm, ick möt König sin." Daar ging de 
de Mann und was ganS bcdrövd, dat syn Fru König war» 
den wull. un as h» an de See kämm, was se all gan<