Full text: Lateinische Gedichte des X. und XI. J[ahr]h[underts]

E C B Ä S I S. 
257 
© Hessisches Staatsarchiv Marburg, Best. 340 Grimm Nr. L 72 
420 
425 
430 
435 
440 
445 
Post iter arripiunt, davitica carmina prendunt, 
Se simul excutiunt, montana cacumina scandunt, 
Inibi considunt, fini concepta reducunt. 
Terminat bas laudes defessa monastica vulpes 
‘Christum de coelis conlaudet Spiritus omnis!’ 
Mox genu curvavit, simul haec oramina fudit 
‘Christe, patris fili, mihi te decet en misereri, 
Sum memor ipse mei, satis et mea frivola novi, 
Tu mihi sis galea, qui formas muta elementa 
Me facias reducem, fallacem subrue testen).’ 
Solvit vincla pedum , tenditque leonis ad antrum. 
Cum prope pervenit: ‘miserere mei deus’ inquit. 
vulpes pardo. 
‘Hic maneas, donec regis molimina noscas. 
Quercus adest juxta, cui figas posteriora.’ 
Non tarnen indecorem sua se regina reliquit, 
Narnque viae comiti dodrantem contulit auri. 
Nec pede coinposito sese sociaverat antro, 
Pectore cum tremulo stetit antri limine primo, 
Intro caput flexit, donum benedicere poscit. 
Quae benedicitur a sociis, sed amen gemiuatur. 
leo. 
‘Belua multorum capitum visis moribundum ? ’ 
vulpes. 
‘Ad quid venissem, si non medicamina ferrem?’ 
leo. 
‘A grege cur fratrum certas divellere gressum ? 
Jnspice concilium , si desit quis sociarum.’ 
vulpes. 
‘Herde jacere tu um per magna silentia pressum!’ 
leo. 
‘Discere persitio, quid te semoverit antro?’ 
434 relinquit A. 
17
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.